Statyw do lornetki: od jakiego powiększenia jest potrzebny

Od jakiego powiększenia statyw jest potrzebny

Celestron podaje wprost: przy powiększeniach od 8x do 12x statyw nie jest wymagany, a od 15x wzwyż jest niezbędny. Ta granica leży między dwiema grupami lornetek w tabeli.

Brytyjskie Towarzystwo Astronomiczne stawia próg niżej. Według niego wszystko powyżej 10x jest trudne do utrzymania w rękach i powinno stać na mocowaniu.

Obie wypowiedzi zostawiają przedział od 10x do 15x. W tym przedziale decyduje wytrzymałość rąk, długość obserwacji i waga lornetki.

Dlaczego rośnie drżenie obrazu

National Audubon Society wyjaśnia mechanizm: lornetka, która powiększa obraz osiem razy, powiększa też osiem razy drobne ruchy dłoni.

ZEISS zaznacza, że lornetki do obserwacji z ręki mają zwykle powiększenie od 7x do 10x. Gdy masz wątpliwości, ZEISS radzi wybrać niższe powiększenie.

RSPB uważa 8x lub 10x za najlepszy kompromis między mocą a wygodą. Przy mocniejszych lornetkach, według RSPB, trudno o stabilny obraz bez statywu.

Które lornetki w tabeli mają 15x lub więcej

Na 328 modeli w tabeli 17 ma powiększenie 15x lub wyższe. To właśnie ta grupa wymaga statywu według progu Celestrona.

Rozmiar 15x56 ma własną stronę z modelami: lornetki 15x56.

Dla porównania najliczniejszy rozmiar, 10x42, obejmuje 51 modeli i ma medianę wagi 680 g. Rozmiar 12x50 to 19 modeli z medianą wagi 808 g i medianą pola widzenia 91 m.

Co daje 10x i 12x przy obserwacji z ręki

Rozmiar 10x42 ma w tabeli źrenicę wyjściową 4,2 mm i medianę pola widzenia 110 m. Rozmiar 8x42 ma źrenicę 5,3 mm i pole 129 m, a więc łatwiej utrzymać w nim obiekt w kadrze.

Rozmiar 12x50 ma źrenicę 4,2 mm, współczynnik zmierzchowy 24,5 i medianę wagi 808 g. Szczegóły obu rozmiarów porównuje strona 10x42 i 12x50.

Przy 10x50 mediana wagi to 811,5 g, a pole widzenia wynosi 105 m. Rozmiar 10x50 poleca zarówno Królewskie Towarzystwo Astronomiczne, jak i Brytyjskie Towarzystwo Astronomiczne.

Jak zamocować lornetkę na statywie

1. Sprawdź, czy lornetka jest przystosowana do statywu. W tabeli ma takie przygotowanie 105 modeli.
2. Zamocuj adapter producenta w lornetce zgodnie z jego instrukcją.
3. Dopasuj adapter do statywu. Vortex Optics podaje, że jego adapter pasuje do statywów z gniazdem lub gwintem 1/4 cala (1/4"-20).
4. Ustaw głowicę statywu tak, aby lornetka znalazła się na wysokości oczu.
5. Na koniec wyostrz obraz.

Kiedy warto użyć statywu

Nikon zaznacza, że statyw sprawdza się przy długiej obserwacji lub wysokim powiększeniu. Obie sytuacje zdarzają się najczęściej przy oglądaniu nieba, gdzie obiekt trzeba trzymać w jednym miejscu przez minuty.

Astronomical League w programie obserwacji obiektów mgławicowych poleca obiektywy od 50 do 80 mm, a jego autor używał lornetki 7x50. Rozmiar 7x50 ma źrenicę wyjściową 7,1 mm i waży w medianie 973,5 g.

Przy 973,5 g ręce męczą się szybciej niż przy 10x42 o wadze 680 g. Statyw pomaga więc także przy niskim powiększeniu, gdy lornetka jest duża.

Stabilizowane lornetki zamiast statywu

Królewskie Towarzystwo Astronomiczne zauważa, że istnieją stabilizowane lornetki o dużym powiększeniu, ale są drogie. Fujifilm opisuje serię Stabiscope jako żyrostabilizowaną, z modelami 12x40 i 16x40 oraz stabilizacją do 5 stopni w pionie i poziomie.

Seria Techno-Stabi tej samej firmy obejmuje wersje 12x, 14x, 16x i 20x. Nikon sprzedaje stabilizowane modele 10x25 i 12x25 z optyczną stabilizacją obrazu.

Fujifilm opisuje Stabiscope jako sprzęt do miejsc narażonych na drgania, na przykład łodzi i samochodów.