Lornetki 12x50: porównanie, liczba modeli: 19

Do czego służy lornetka 12x50

Celestron podaje, że statyw nie jest potrzebny przy powiększeniu od 8x do 12x, a staje się konieczny od 15x. Rozmiar 12x50 leży na górnej granicy tego przedziału. British Astronomical Association pisze jednak, że obraz powyżej 10x trudno utrzymać w rękach, a Audubon wyjaśnia, że 8x powiększa ruchy dłoni osiem razy.

Źrenica wyjściowa 4,2 mm przekracza próg, który ZEISS wskazuje dla świtu, czyli co najmniej 4 mm. Nikon podaje, że źrenica oka ma w dzień około 2 mm, więc w jasnym świetle jasności starcza z zapasem. Współczynnik zmierzchowy wynosi 24,5.

Obiektyw 50 mm zbiera więcej światła niż standardowe 30 do 49 mm, co opisuje Nikon, ale dokłada masy. Royal Astronomical Society wymienia 10x50 jako rozmiar polecany na start, a rozmiar 10x50 daje szersze pole przy mniejszym drżeniu. Różnicę opisuje porównanie 10x50 i 12x50.

Czym różnią się modele 12x50

Pole widzenia mieści się w przedziale od 82 do 101 m. Najszersze ma Kowa BD III 12x50 XD z wynikiem 101 m, a Nikon Prostaff 5 pokazuje 82 m.

Mediana odsunięcia źrenicy wynosi 15 mm, a 6 z 19 modeli dochodzi do 16 mm, czyli minimum, które RSPB zaleca osobom w okularach. Najdłuższe ma Delta Optical Forest II 12x50 z 18 mm, a Kowa daje 17,5 mm.

Najlżejszy jest Nikon Prostaff P7, który waży 645 g przy medianie 808 g. Mediana najkrótszej odległości ostrzenia to 3 m, a Vortex Crossfire HD 12x50 schodzi do 1,8 m.

Najczęstszy w tym rozmiarze jest pryzmat dachowy, a szkło ED ma 5 modeli. Rozmiar sprawdzisz w kalkulatorze źrenicy wyjściowej lub w pełnym zestawieniu lornetek.